Pogawędki Międzykulturowe Na Temat „Puddingu Noego „

Szanowni państwo,

 

24ego pażdziernika odbyło się kolejejne sotkanie z cyklu „Pogawędki Międzykulturowe” na temat Puddingu Noego,

Co to jest Pudding Noego?

Prorok Noe na rozkaz Boga zbudował arkę i zabrał na nią po jednej parze z każdego gatunku wraz z wierzącymi. Noe, wiedząc o potopie, po wielkiej burzy zaczął odprowadzać wodę tak, że jego arka osiadła na lądzie. Znajdujący się na arce stali się inicjatorami nowego, harmonijnego i spokojnego życia.

Gdy arka osiadła na lądzie, znajdujące się na niej zapasy jedzenia uległy znacznemu zmniejszeniu. Prorok Noe poprosił, aby każdy przyniósł coś, co posiadał w zapasie. Mieszając przyniesione składniki stworzył nowy i smaczny posiłek. Ten słodki posiłek o nazwie Pudding Noego stał się od tego dnia powszechnym symbolem całkiem nowego smaku, który jest wynikiem połączenia wielu innych smaków. Ludzie pielęgnujący tę tradycję spotykają się z nowo poznanymi ludźmi i sąsiadami pochodzącymi z różnych kultur, przygotowują Pudding Noego i „z życzeniem pokoju wśród ludzi” dzielą się deserem. My również, kontynuując tę wspaniałą tradycję oraz w imię pokoju wśród ludzi, zapraszamy do poczęstowania się Pudding Noego. Jak mówi jedno z tureckich przysłów: „zjedzmy coś słodkiego, a osłodzimy naszą rozmowę”.

Dlaczego wybraliśmy właśnie temat Puddingu Noego?

Dzisiaj; korupcja moralna, zanieczyszczenie środowiska, upadek wartości rodzinnych, ignorancja, ubóstwo, przemoc, rasizm, wyzysk, wojna, terroryzm itp. Motywy i ich przekształcone formy wywołują przerażające środowisko podobne do Powodzi Noego. Dzisiejsze osoby nie powinny być obojętne wobec tej sytuacji w środowisku, ale powinny zdecydowanie podjąć krok i szukać partnera w zakresie rozwiązań. Nie należy zapominać, że globalizacja jest jedną z największych rzeczywistości dzisiejszego świata. Wraz ze wzbogaceniem komunikacji i środków transportu przyspieszono proces przekształcania wsi. Nie ma sensu zajmować stanowiska i izolować się tak, jakbyśmy żyli w II wieku w XXI wieku. (Jak mówi Fethullah Gülen) powinniśmy wybrać, aby nie być „nieznanym”, ale „innym znanym”. Dzięki tej świadomości Dunaj rocznie rozprowadza tysiące ludzi w Polsce od dnia rozpoczęcia działalności. Nasi wolontariusze próbowali wyrazić szczerość w zakresie pokoju społecznego, pokoju, znajomości i zjednoczenia w społeczeństwie, w którym odwiedzają go, dzieląc się miłością z sąsiadami, szkołami, uczelniami, różnymi organizacjami społecznymi. W świecie podobnym do Powodzi Noego, jaki statek, jakie społeczeństwo marzyli dzisiaj.

MARZY NAM SIĘ ŁÓDŹ

Marzy nam się łódź. Na tej łodzi ludzie z całego świata żyją we wzajemnej harmonii. Niczym kubek Puddingu Noego każdy naród obejmuje inny. Marzy nam się łódź. Na tej łodzi obywatele świata współżyją w oparciu o powszechne wartości i globalną duchowość.

Marzy nam się łódź. Na tej łodzi każdy będzie w stanie zachować i podtrzymać swoją tożsamość, kulturę, wiarę, dziedzictwo, bogactwo i smak. Będzie panował powszechny szacunek dla wszystkich tych kultur i wierzeń. Nikt nie będzie obrażał wierzeń oraz przewodników innych. Nikt nie będzie przedkładał swoich wierzeń, wartości, poglądów oraz stylu życia ponad inne.

Marzy nam się łódź. Na tej łodzi panuje dialog i zrozumienie pomiędzy ludźmi różnych wyznań. Zamiast uprzedzeń i nienawiści, króluje tu empatia i tolerancja. Zamiast uzbrojenia są róże. Zamiast studium wojny jest studium pokoju. Taka jest nasza łódź. Taka jest Arka Noego. Taka jest nasza nadzieja. Z tą nadzieją, wiarą i miłością będziemy mogli przemieniać społeczne dysonanse we wspaniałą światową symfonię bycia razem. Wszyscy zjednoczeni; doświadczając sztuki życia razem w harmonii na Arce Noego. Niczym kubek Puddingu Noego.